Deze maand tref je in het blad Onderwijsinnovatie van de Open Universiteit een artikel over twee wetenschappers die veel onderzoek doen op het gebied van leren d.m.v. interactie via netwerken: Rob Koper (faciliteren leernetwerken) en Etienne Wenger (één van de grondleggers van Commnity of Practice denken). Bij de paragraaf over horizontalizatie, een ontmoeting tussen twee experts en dat hoeft niet op het zelfde terrein te zijn, moest ik denken aan mijn aarzeling om experts via bijvoorbeeld Twitters of LinkedIn ‘aan te schieten’.
Zelfs in de virtuele wereld ‘Second Life’ heb ik schroom. Ik vraag me dan ook af hoe je het traditionele hiërarchische expert-novice kunt doorbreken in dergelijke virtuele omgevingen. Er wordt gezegd dat social networking deze barriëres kan doorbreken. Volgens Wenger moet er sprake zijn van een bepaald groepsgevoel en een gemeenschappelijk repertoire.
Het is dus de kunst om te ontdekken wat je voor elkaar kunt betekenen. Daarvoor moet je dus inzicht geven in je capaciteiten en interesses. En dan sta je weer voor een dilemma: moet ik dat wel doen, waar leg je de grens? Ook virtueel dus speciale sociale vaardigheden nodig!
Overigens kun je als je geïnteresseerd bent, je gratis abonneren op dit maandblad.
Tags: networking, ou
